WAKACJE DLA DZIECI
.W SERCU LASU

Nasze Obozowiczki i Obozowicze po raz kolejny wejdą w symbiozę z łąką, odetchną wielkim lasem i zamiast wściubić nazad nosy w czernie ekranów, pójdą śladami puszczańskiej dzikiej fauny, odkryją mikrokosmos pod własnymi stopami i ogrom nieba nad czubkami głów. ​​​​​​​​

 

W PLANACH:​​

• pełne zanurzenie w rzeczywistości, hen daleko od wirtualnego świata (obozujemy bez telefonów!)

• warsztaty formowania z gliny inspirowane malarstwem Dudy-Gracza i pieprzniczkami pracowni Hadaki,

• radosny bunt przeciw "ładnemu" rysowaniu na ocenę: kubizm, abstrakcjonizm i surrealizm, jako techniki uwalniania twórczych złogów, 

• cyjanotypia - błękitne fotografie na uczulonej na słońce materii, 

• grafika warsztatowa - najprostsze i najbardziej satysfakcjonujące techniki powtarzalnego druku na papierze lub tkaninie

• spacery organoleptyczne, z sensorycznym doświadczaniem naturalnych tekstur i faktur oraz zwierzęcym wwąchiwaniem się w atmosferę lasu, 

• piesze wycieczki tropem kopyt i kopytek, łapsk i łapek oraz ptasich nóżek,

• wcinanie pomidorówki z termosu przy akompaniamencie orkiestry świerszczy,

• uświetnianie emerytur niebiańskim kucykom (drapanie po brzuszku i pod paszkami, dokarmianie pachnącą alfalfą)

• rozniecanie ognisk różnych rodzajów bez pozbawiania się brwi lub warkocza,

• podwórkowe kulinaria wśród oparów czosnku i kłębów pachnącego dymu,​

​

A TAKŻE: 

• dające do myślenia, skłaniające do zadawania pytań i szukania rozwiązań dyskusje filozoficzne na temat paradoksów i priorytetów, ale też przyzwoitości, szacunku i prawdy,

• poznawanie swoich sił i słabości,

• nabieranie pewności siebie,

• nauka radzenia sobie z obezwładniającymi emocjami,

• naturalny trening samodzielności, sprawczości i przechodzenia nad sobą,

• nabieranie biegłości w rozwiązywaniu konfliktów bez przemocy,

• poruszanie - w sposób dostosowany do wieku dzieci - tematów aktualnych i ważnych dla nich i dla świata......

​

​BĘDZIEMY RÓWNIEŻ:​

• wędrować wgłąb siebie w poszukiwaniu stanów wartych opisu, 

• z trawką w zębach szukać alternatywy dla banału i lania wody,

• stawać się - z przyjemnością - łączni(cz)kami pomiędzy starą a panującą polszczyzną (odkopiemy starą rzyć pogrzebaną w hatakumbach),

• czytać krótkie w formie a poruszające na poziomie cząsteczkowym dzieła spoza potwornego kanonu lektur,

• znajdować w sobie ciekawość i impuls do przeprowadzenia wywiadu z drugim człowiekiem, 

• bazgrać jak kury pazurem i spektakularnie wyjeżdżać za linię.

​

DLA ZACHOWANIA HIGIENY UMYSŁU MAMY TEŻ ZAMIAR:

• ​ubijać masło i lepić pierogi,

• puszczać kaczki i patrzeć w ogień,

• uprawiać ogródek i dolce far niente,

• grać w szachy

• bujać się w hamakach, 

• szlifować skrawki drewna, 

• oddawać się codziennym kąpielom mózgów wśród mchów i paproci, w akompaniamencie kopciuszków, modraszek, pierwiosnków i dziesiątków innych ptaków z orleańskiej wielkiej orkiestry, 

• iść w las kilkusetletnimi drogami przecinającymi nowe leśne kwartały w poszukiwaniu doskonałego miejsca na nieśpieszne popijanie bułki poznańskiej wiejską herbatą miętową. ​​​​​

​​

​

DLACZEGO AKURAT DO NIEBA?

​

1. Obozy w Niebie są i zawsze pozostaną malutkiego formatu. Dzieci w gospodarstwie przebywa jednocześnie tylko dwadzieścioro (plus minus dwoje). W takiej koniunkturze nie przejdzie niezauważona żadna przemoc – ani emocjonalne podszczypywajki, ani fizyczne wycieczki. Na podwórku pod numerem siódmym szanuje się cudze granice.

​

​2. Do pracy z dziećmi zatrudniamy bardzo starannie wybrane i mądre życiowo osoby. Przez dziurki w sicie nie przejdzie nikt obruszający się na naszą politykę all inclusive albo wykazujący zamiłowanie do pruskiego drylu.​

​

3. Zapraszamy dzieci do naszego własnego domu, nie do wynajętego na tę okoliczność ośrodka. Po naszym podwórku nie kręci się nikt przypadkowy, a Orle jest maciupką, pokojowo nastawioną osadą otoczoną z wszech stron lasem i jeziorami. ​

​

4. Powietrze i woda są tu pierwszej klasy czystości, balsamicznie wpływając na zmęczone miejskie płuca. Żadnych piegów z sadzy!

​

​5. U nas można być sobą, kimkolwiek się jest i - dopóki to nikogo nie krzywdzi - otwarcie mówić co się myśli. Staramy się być dla dzieci tym, czym szkoły z uporem nie chcą być - dobrym miejscem na swobodne eksplorowanie świata i nieskrępowane dyskusje.

​

​6. Serio nam zależy. Niebo to nie tylko biznes. Naprawdę interesują nas punkty widzenia Waszych dzieci i ich perspektywy na wszelkie sprawy. Lubimy chodzić z nimi na jagody i zagryzać rosół marchewką na leśnym rozdrożu. ​

​

7. Nie zmuszamy do jedzenia, kąpieli, deklamowania wierszyków i stania w dwuszeregu. Obowiązki w gospodarstwie dzieci mogą wziąć na siebie zupełnie dobrowolnie, podobnie jak role w plenerowym teatrze. Jeśli ktoś zechce spędzić 12 dni z trawką w zębach lub nosem w książce - droga wolna.

​

​8. Obozujemy offline. W Niebie dzieci składają swoje telefony w depozyt, więc ich przebodźcowane głowy siłą rzeczy wracają na Ziemię, dostrajając się do natury i jej kojącego rytmu.​​​​​​​​